Polikarbonat (PC), karbonik asidin polyester sınıfıdır, karbonik asidin kendisi stabil değildir, ancak türevleri (fosgen, üre, karbonat, karbonat gibi) belirli bir stabiliteye sahiptir.

Farklı alkol yapısına göre polikarbonat, alifatik ve aromatik olmak üzere iki kategoriye ayrılabilir.

Alifatik polikarbonat. Polietilen-karbonat, politrimetilen karbonat ve kopolimerleri gibi erime noktası ve cam geçiş sıcaklığı düşük, mukavemeti zayıf, yapısal malzeme olarak kullanılamaz; ancak biyouyumluluk ve biyobozunurluk özelliklerinin kullanılması, ilaç yavaş salınımlı taşıyıcılarda, cerrahi dikişlerde, kemik destek malzemelerinde ve diğer uygulamalarda kullanılabilir.

Polikarbonat zayıf asitlere, zayıf bazlara ve nötr yağlara karşı dayanıklıdır.

Polikarbonat ultraviyole ışığa ve güçlü alkalilere karşı dayanıklı değildir.

PC, molekülünde aromatik, alifatik veya her ikisi olabilen diğer bazı gruplarla birlikte değişen karbonik asit gruplarına sahip doğrusal bir karbonat polyesterdir. Bisfenol A tipi PC en önemli endüstriyel üründür.

PC, iyi optik özelliklere sahip, neredeyse renksiz, camsı amorf bir polimerdir. Yüksek moleküler ağırlıklı PC reçinesi yüksek tokluğa sahiptir, konsol kirişli çentikli darbe mukavemeti 600~900J/m, doldurulmamış dereceli ısı saptırma sıcaklığı yaklaşık 130°C'dir, cam elyaf takviyeli bu değeri 10°C artırabilir. PC bükme modülü 2400MPa'nın üzerine çıkabilir, reçine büyük sert ürünlere işlenebilir. Yük altında sürünme oranı 100°C'nin altında çok düşüktür. PC hidrolize karşı zayıf bir dirence sahiptir ve tekrar tekrar yüksek basınçlı buhara maruz kalan ürünler için kullanılamaz.

PC'nin ana performans eksiklikleri hidrolitik stabilitesinin olmaması, ufalanmaya karşı hassasiyeti, organik kimyasallara karşı direnci, çizilmeye karşı zayıf direnci ve UV ışığına uzun süre maruz kalmaktan dolayı sararmasıdır. Diğer reçineler gibi PC de belirli organik çözücüler tarafından erozyona karşı hassastır.

PC malzemeleri alev geciktiricidir. Oksidasyona karşı dayanıklıdır.